سلام دوستان و کاربران گرامی از اینکه مدتیه منو تحمل میکنین واقعا ازتون ممنونم ولی به دلیل بروز مشکلاتی در سیستم رایانه من و همچنین تدارک یک مسافرت دو سه هفته ای متاسفانه یا خوشبختانه شاید حدود یک ماهی نباشم که وبلاگ رو آپ کنم

دارم میرم یه جای خیلی عالی شمارو هم AA میکنم  دیگه نیام ببینم وبلاگ رو تنها گذاشتین ها

نیام ببینم نظرها تکون نخورده ها

شاید هم دستم به اینتر نت رسید و تونستم آ پ کنم در هر صورت منتظرم باشید

یا علی مدد...

مشخصات برنامه:

نمایش متن سوره های جزء ۳۰ قرآن کریم

تلاوت سوره ها با صدای استاد عبدالباسط

ترجمه فارسی سوره ها

توجه این برنامه محصول شرکت پارس رایانه می باشد و کاملا هم رایگان عرضه شده است.

دانلود با حجم ۱۱.۲ مگابایت

پسورد فایل : www.kamyabonline.com

توجه : اگر هنگام اجراي برنامه با پيغام زير روبرو شديد لطفا مربع کوچک را تيک بزنيد و Yes را کليک کنيد.

دانلود با حجم ۳۹.۴ مگابایت

پسورد فایل اجرایی : www.kamyabonline.com

این هم یه گزارش از این رویداد تاریخی حالشو ببرین 

فناوری به کار 'گرفته شده در ماهواره بر ساخت ایران ابتکاری است

راستی این هم باز تاب این موضوع از رسانه های بین المللی

با گزارش فلاح

اگر باور کنیم میتوانیم حتما میتوانیم

درسته این خبر مال دیروزه و به اصطلاح  بیات شده اما ارزششو داره که چندتا عکس ازش بذارم

و با افتخار بگم که

من هم ایرانی هستم

I AM IRANI

به کوری چشم اوناییکه میگن موشکهای ایران مید این یو اس آ هستن هم بگم که تمام این موشک ماهواره بر به دست پرتوان جوانان ایرانی ساخته شده

ادامه عکسها در ادامه مطلب 

              به نام مهدی (عج) سوشاینت ایرانیان

 بقیة الله؛ انسان کامل

امام‏ مهدى علیه السلام در كلام نبى‏اكرم صلی الله علیه و آله

سوال جبرائیل از امام عصر (عج)

عقاید ملتهای مختلف در مورد موعود و منجی در ادیان

خاطرات سید علی اكبر ابوترابی

بچه های شجاع خمینى

    بارها پیش مى‏آمد كه تلویزیونها و رادیوهاى مختلف یا روزنامه‏ها از قول سازمانهاى مختلف بین‏المللى صحبت از صلح و آتش‏بس بین ایران و عراق مى‏كردند، ولى مأمورین بعثى مى‏گفتند: همه اینها حرف است و این جنگ فقط به اراده‏ى یك نفر تمام مى‏شود و آن هم رهبر شماست. تا او نخواهد هیچ وقت آتش‏بس نمى‏شود.

یك روز، حدود ساعت دو بعد از ظهر، تلویزیون عراق، ناوهاى آمریكایى را نشان مى‏داد كه وارد خلیج فارس شده بودند و جنگ به خلیج كشیده شده بود. از دور به وضعیت ایران هم اشاره‏اى مى‏كرد. در همین زمان، یكى از كشتیهاى جنگى آمریكا را نشان داد كه مورد اصابت گلوله قرار گرفته بود. نگهبان بعثى آسایشگاه فحشى به نیروهاى عراقى و صدا و سیماى عراق داد و گفت: من كه مى‏دانم شما این‏قدر شجاعت و صلابت ندارید كه بتوانید گلوله‏اى به سمت نیروهاى آمریكایى پرتاب كنید، مگر این نیروهاى با شهامت ایرانى و بچه‏هاى شجاع خمینى باشند كه این جرأت را داشته باشند. این گلوله را هم آنها به سمت نیروهاى آمریكایى شلیك كرده‏اند.

 آرى، خود آنها هم از عظمت و صلابت امام خمینى و نیروهاى ایرانى متأثر شده بودند و به شدت از اسراى ایرانى مرعوب بودند؛ مخصوصاً از خصلت سازش ناپذیرى آنها.

خبرى كه راست بود

   در اردوگاه تكریت كه بودیم، یك روز دو نفر از بچه‏ها - كه آشپزهاى خودمان بودند- سراسیمه وارد آسایشگاه شدند. اشك در چشمانشان حلقه زده بود و گریه مى‏كردند. وقتى من متوجه موضوع شدم، آنها را به گوشه‏اى بردم و گفتم: شما عرب زبان نیستید، ممكن است خبر را درست نشنیده باشید.

از طرفى، حضرت امام كسالت دارند، شاید شما این خبر را به جاى خبر فوت شنیده باشید. پس به كسى چیزى نگویید تا به شما بگویم چه كار كنید.

 با این دو نفر هنوز مشغول صحبت بودم كه مسئول ایرانى اردوگاه آمد و گفت: ابوترابى، با من بیا، كارت دارم! او مرا به آسایشگاه خودشان برد و گفت: تا حالا چندین بار خبر فوت امام را به دروغ به ما داده‏اند، اما این بار این خبر را از رادیو شنیده‏ایم. من خودم فكر كردم باز هم دروغ است، اما تحقیق كردم و دیدم تمام رادیوهاى بیگانه هم این خبر را منتشر كرده‏اند. فرمانده عراقى اردوگاه نگران بود كه اگر بچه‏ها خبر را بفهمند درگیرى و شورش ایجاد شود. من به او گفتم: اگر شما بخواهید جلو آنها را بگیرید اوضاع خراب‏تر مى‏شود، ولى اگر با آنها كارى نداشته باشید، طبق معمول عزادارى خودشان را خواهند كرد و مشكلى هم به وجود نخواهد آمد و مسأله تمام مى‏شود.

 آنها براى عاشورا و تاسوعا و مراسم عزاى امام حسین‏7 به ما اجازه عزادارى نمى‏دادند، ولى این بار از ترس و وحشت تسلیم شدند و اجازه‏ى عزادارى دادند و گفتند هر طور خواستید عزادارى كنید.

 من از آنها خواستم خبر را منتشر نكنند، چون اگر یكباره این خبر منتشر مى‏شد، مى‏توانست اثرات منفى‏اى براى بچه‏ها و خود آنها داشته باشد. براى همین، من به برادران گفتم، حضرت امام كسالتشان شدیدتر شده است. با شنیدن این خبر، بچه‏ها خیلى ناراحت شدند و بعضیها شروع به گریه كردند و عده‏اى به برگزارى مراسم دعاى توسل پرداختند. عراقى‏ها هم كارى نداشتند، چون خودشان قبول كرده بودند كه بچه‏ها عزادارى كنند.

آزاده، حاج سیدعلى اكبر ابوترابى‏

منبع: مؤسسه فرهنگى پیام آزادگان‏

طنز اسارت

كولی

یک بار دو نفر از بچّه‏ها سر کولی گرفتن از سرباز عراقی شرط‏بندی کردند. یکی از آنها مدّعی بود که می‏تواند از او سواری بگیرد و دیگری می‏گفت که سر یک بسته سیگار شرط می‏بندم که نمی‏توانی! همون موقع سرباز وارد آشپزخانه شد و آن برادر از او پرسید: تو قوی‏تری یا من؟ سرباز عراقی بادی به غبغب انداخت و خندید و گفت: البته من! تو با این بدن ضعیف و لاغر مردنی و تغذیه‏ی کم اصلاً زوری نداری و من از تو خیلی قوی‏ترم. برادر بسیجی گفت: اگر راست می‏گویی که زورت زیادتر است، دو دور مرا دور آشپزخانه بچرخان، بعد هم من تو را می‏چرخانم تا ببینیم زور چه کسی بیشتر است؟ سرباز عراقی با نگاهی مردّد کمی درباره‏ی این پیشنهاد فکر کرد و سپس پذیرفت که او را پشت خود سوار کند و دور آشپزخانه بگرداند. نوبت به برادر بسیجی که رسید، او بظاهر قدری تلاش کرد و سپس گفت که متأسفانه نمی‏تواند آن هیکل گنده را بچرخاند. خبر این موضوع بسرعت در تمام اردوگاه پیچید و تا مدتها اسباب خنده و شادمانی ما بود.

منبع:موسسه پیام آزادگان

سلام دوستان دیدم خیلی وقته کتابی توی کوله پشتی نگذاشتم

سالروز آزادی آزادگان رو بهونه کردم تا یه کتاب توپ رو بهتون معرفی کنم

• نام کتاب :حکایت زمستان
• نویسنده:سعید عاکف
• تعداد صفحه: ۲۸۴
• قطع کتاب:رقعی

این کتاب به قلم آقای سعید عاکف در بر دارنده گوشه هایی از زندگانی  جهاد و اسارت جانباز و آزاده گرامی آقای عباس حسین مردی است که با قلمی گیرا و دستی توانمند و بسیار زیبا نگاشته شده  

 آغاز بازگشت آزادگان سلحشور

روز 26 مرداد سال 1369، میهن اسلامی شاهد حضور آزادگان سرافرازی بود که پس از سال ها اسارت در زندان ها و اسارتگاههای مخوف رژیم بعث عراق، قدم به خاک پاک میهن اسلامی خود گذاشتند. در این میان ستاد رسیدگی به امور آزادگان که در 22 مرداد 69 تشکیل شده بود و به تبادل انبوه اسرا پرداخت. این ستاد با مساعدت و همراهی دیگر دستگاه ها، تبادل حدود چهل هزار آزاده را با همین تعداد اسیر عراقی انجام داد.

آزادگان، با ایمان راسخ خود در برابر همه فشارهای جسمی و روحی دشمنان ایستادند و روابط اجتماعی جامعه کوچک اردوگاهی خود را بر پایه اخلاق حسنه بنا نهادند و از شکنجه های مزدوران بعث هراسی به خود راه ندادند. آزادگان، صبورتر از سنگ صبور و راضی ترین کسان به قضای الهی بودند. اینان سینه هایی فراخ تر از اقیانوس داشتند که از همه جا و همه کس بریده و به خدا پیوسته بودند، آزاده نامیده شدند چون از قید نفس و نفسیات رهایی یافته بودند. 

و امروز یادآور بازگشت غرور آفرین مردان و زنان آزاده ای است که پس از تحمل سال ها شکنجه و دوری از عزیزان خویش، به وطن بازگشتند و به انتظار میلیون ها ایرانی پایان دادند. در این روز، شکیبایی مادران، پدران، همسران و فرزندان این آزاد مردان به بار نشست و سال های نگرانی و شوق دیدار به پایان رسید  و وعده الهی تحقق یافت: «و بشر الصابرین».

نه تنها استقامت آزادگان در اردوگاه های دژخیمانه رژیم بعث، بلکه صبر و پایداری خانواده های این عزیزان ستودنی است. عرصه پر برکت دفاع مقدس، صحنه حضور مردان و زنان با ایمانی بود که با پیروی از تعالیم عالیه اسلام و تحت رهبری حکیمانه حضرت امام خمینی (ره) توانستند حماسه ای به یادماندنی و جاودان از خود به بادگار بگذارند. اینان اگر چه در بازگشت از اسارت، مقتدا و امام خویش را ندیدند، اما با نایب بر حق وی میعادی همیشگی بستند و بر عهد خویش با خون شهیدان پایبند ماندند. آزادگان دلاور و سرافراز با الهام از مکتب انسان ساز اسلام و سیره ائمه اطهار و با درس گرفتن از زندگی انقلابی و حماسه ساز حضرت زینب (س) که اسوه صبر و پایداری بود، توانستند دوران دشوار اسارت را پشت سر نهند و شکوه مقاومت و سرافرازی را بر صحیفه درخشان ایران اسلامی ثبت کنند. بی شک سال ها محرومیت این سرو قامتان تاریخ باعث شد که آنان امروز بیش از هر فرد دیگری در مسیر سبز موفقیت گام بردارند و الگو، اسوه و افتخار میهن خویش باشند.

                                                                                                               از سایت تبیان

سلام جوونها روزمون مبارک

ولادت شبیه رسول اکرم (ص) حضرت علی اکبر (ع) و روز جوان بر تمامی جوانان و تمامی جهانیان مبارک باد

علی‏اکبر علیه‌السلام الگوی جوانان 

جوانی از دیدگاه علی علیه‌السلام

سفارش‌های جوانی(رهنمودهای اخلاقی و تربیتی بزرگان به جوانان )

ميكشمت مزدور(؟؟!!) 

اوایل جنگ بود و ما با چنگ و دندان و با دست خالی با دشمن تا بن دندان مسلح می جنگیدیم. بین ما یکی بود که انگار دو دقیقه است از انبار ذغال بیرون آمده بود! اسمش عزیز بود. شب ها می شد مرد نامرئی! چون همرنگ شب می شد و فقط دندان سفیدش پیدا می شد. زد و عزیز ترکش به پایش خورد و مجروح شد و فرستادنش به عقب.

وقتی خرمشهر سقوط کرد، چقدر گریه کردیم و افسوس خوردیم. اما بعد هم قسم شدیم تا دوباره خرمشهر را به ایران باز گردانیم. یک هو یاد عزیز افتادیم. قصد کردیم به عیادتش برویم. با هزار مصیبت آدرسش را در بیمارستانی پیدا کردیم و چند کمپوت گرفتیم و رفتیم به سراغش. پرستار گفت که در اتاق 110است. اما در اتاق 110 سه مجروح بستری بودند. دوتایشان غریبه بودند و سومی سر تا پایش پانسمان شده بود و فقط چشمانش پیدا بود. دوستم گفت:«اینجا که نیست، برویم شاید اتاق بغلی باشد!» یک هو مجروح باند پیچی شده شروع کرد به ول ول خوردن و سر و صدا کردن. گفتم:«بچه ها این چرا این طوری می کنه؟ نکنه موجیه؟» یکی از بچه ها با دلسوزی گفت:«بنده ی خدا حتما زیر تانک مانده که این قدر درب و داغون شده!» پرستار از راه رسید و گفت: «عزیز را دیدید؟» همگی گفتیم :« نه کجاست؟» پرستار به مجروح باندپیچی شده اشاره کرد و گفت:«مگر دنبال ایشان نمی گردید؟» همگی با هم گفتیم :«چی؟این عزیزه!؟»

رفتیم سر تخت. عزیز بدبخت به یک پایش وزنه آویزان بود و دو دست و سر و کله و بدنش زیر تنزیب های سفید گم شده بود. با صدای گرفته و غصه دار گفت:«خاک تو سرتان. حالا مرا نمی شناسی؟» یه هو همه زدیم زیر خنده. گفتم:« تو چرا اینطور شدی؟ یک ترکش به پا خوردن که اینقدر دستک دنبک نمی خواهد!» عزیز سر تکان داد و گفت :« ترکش خوردن پیش کش. بعدش چنان بلایی سرم امد که ترکش خوردن پیش آن ناز کشیدن است!» بچه ها خندیدند. آنقدر به عزیز اصرار کریم تا ماجرای بعد از مجرویتش را تعریف کند.

_ وقتی ترکش به پام خورد مرا بردن عقب و تو یک سنگر کمی پانسمانم کردند و رفتند بیرون تا آمبولانس خبر کنند. تو همین گیر و دار یه سرباز موجی را آوردند انداختن تو سنگر. سرباز چند دقیقه ای با چشمان خون گرفته برّ و برّ مرا نگاه کرد. راستش من هم حسابی ترسیده بودم و ماست هایم را کیسه کرده بودم. سرباز یه هو بلند شد و نعره ای زد:« عراقی پست می کشمت!» چشمتان روز بد نبینه، حمله کرد بهم و تا جان داشتم کتکم زد. به خدا جوری کتکم زد که تا عمر دارم فراموش نمی کنم. حالا من هر چه نعره می زدم و کمک می خواستم کسی نمی آمد. سربازه آنقدر زد تا خودش خسته شد و افتاد گوشه ای و از حال رفت. من فقط گریه می کردم و از خدا می خواستم که به من رحم کند و او را هر چه زودتر شفا دهد. بس که خندیده بودیم داشتیم از حال می رفتیم. دو مجروح دیگر هم روی تخت هایشان دست و پا می زدند و کر کر می کردند.

عزیز ناله کنان گفت:« کوفت و زهر مار هر هر کنان؟ خنده داره. تازه بعدش را بگویم. یه ساعت بعد به جای آمبولانس یه وانت آوردند و من و سرباز موجی را انداختند عقبش و تا رسیدن به اهواز یه گله گوسفند نذر کردم دوباره قاطی نکند. تا رسیدیم به بیمارستان اهواز دوباره حال سرباز خراب شد. مردم گوش تا گوش دم بیمارستان ایستاده بودند و شعار می دادند و صلوات می فرستادند. سرباز موجی نعره زد و گفت:« مردم این یک مزدور عراقی است. دوستان مرا کشته!» و باز افتاد به جانم. این دفعه چند تا قل چماق دیگر هم آمدند کمکش و دیگر جان سالم در بدنم نبود یه لحظه گریه کنان فریاد زدم:« بابا من ایرانیم، رحم کنید.» یه پیر مرد با لحجه عربی گفت:« آی بی پدر، ایرانی ام بلدی؟ جوانها این منافق را بیشتر بزنید!» دیگر لشم را نجات دادند و اینجا آوردند. حالا هم که حال و روز من را می بینید.» پرستار آمد تو و با اخم و تخم گفت: « چه خبره؟ آمده اید عیادت یا هرهر کردن. ملاقات تمامه. برید بیرون!» خواستیم با عزیز خداحافظی کنیم که ناگهان یه نفر با لباس بیمارستان پرید تو و نعره زد:« عراقی مزدور، می کشمت!» عزیز ضجّه زد:« یا امام حسین. بچه ها خودشه. جان مادرتان مرا از اینجا نجات دهید!»

 کتاب رفاقت به سبک تانک صفحه 21 

اين مقاله که شايد بتوان گفت تنها نشريه نسبتا حقيقت گوي آمريکايي آن را منتشر کرده در ايامي که بازرسان سازمان ملل و در واقع،بخشي از نيروهاي آمريکايي در حال بررسي(!)سلاح هاي کشتار جمعي عراق يا محو کردن آن مدارک(!) بوده اند، تهيه و منتشر شده است و خود سند متقن ديگري بر مظلوميت فرزندان فداکار کشور عزيز ما در تجاوز و جنگ نابرابر و ناجوانمردانه است.باشد که انتشار ترجمه فارسي آن نسخه ديگري را بر کتاب قطور جنايات آمريکا در جنگ هشت ساله بيفزايد.

                                                          براي مشاهده ادامه مطلب به لينك مطلب مراجعه نماييد

أنا خالد الاسلامبولي

وقتي جمال عبدالناصر، رييس‌جمهور محبوب عصر، چهره در نقاب خاک کشيد، کسي به جايش نشست که نه تنها ذره‌اي مثل ناصر نبود، بلکه در پليدي، پله‌هاي سقوط را يکي پس از ديگري طي کرده بود؛ انور سادات.

براي مشاهده  وصيت نامه شهيد خالد اسلامبولی اوادامه مطالب به لينك مطلب مراجعه نماييد